A Travellerspoint blog

last 3 weeks of staging

let's hit the road

Oke 3 weken geen blog geschreven, sorrysorrysorry. Ik ben net aangekomen in Fort Collins en lig nu in een waterbed bij me nieuwe gastgezin. Freddy een meisje uit denemarken is mijn nieuwe roomie. Onze huismoeder heet kathy en is rond de 60-70, en er woont ook een melvin bij ons die rond de 50 is. Melvin is niet de zoon en we zijn nog even aan het uitvogelen waarom hij hier woont. We hebben net gegeten bij de buren die ook 2 uppie’s hosten. Maar goed is zal beginnen te vertellen wat de afgelopen 3 weken is gebeurd. We moesten vooral elke dag heeeel veeeel oefenen voor de show, wat niet altijd even prikkelend was voor ons brein. Maar tussendoor hebben we ook wel leuke en aparte dingen gedaan.
Maadag 16 januari was de martin luther king marade. Wat inhield dat we een uur in de kou niet echt iets hebben gedaan en vervolgens in een grote parade naar downtown zijn gelopen. Ondertussen waren aanhangers van obama hard campaigne aan het voeren. Verder werd er veel onvrede geuit over rascisme, het klassenverschil en de oneerlijke belastingtarieven. In de middag hadden we vrij in downtown denver. Dinsdag mochten we ons opgeven voor verschillende internships en assistenships. Ik heb de assistenship merchandise gekregen wat betekent dat ik voor, tussen en na de show UWP-merchandise mag verkopen. Het is grapppig om te zien hoe sommige fantieke alumni bijna de hele stand leeg kopen. Woensdagavond was culture jam. De meeste landen hadden een act. Wij als nederland hadden een petje op petje af quiz over nederland over drugs, fietsen en onze gierigheid. Mijn rol daarin was dat ik de grote eer had om als stoner op het podium te chillen. Donderdag hadden we een hele leuke workshop die viva las “a’-gas heetten. Over het hele podium waren tafels gezet waarop nummers stonden. Nadat iedereen plaats had genomen, mocht elke tafel waar ongeveer 8 mensen aan zaten de instructies lezen van een kaart spel. We mochten 2 ronden oefenen zodat we allemaal het spel goed begrepen, daarna was het doel van het spel de rondjes te winnen zodat je naar een tafel met een hoger nummer werd geschoven. Als je verloor moest je naar een lagere tafel. Het addertje onder het gras was dat je tijdens het spel absoluut niet mocht praten want dan werd je naar de laagste tafel gezet. Natuurlijk won ik vrij snel (:P) en mocht ik naar een hogere tafel. Toen ik daar kwam merkte ik dat zij met totaal andere spelregels speelden, dus ik dacht nog oh misschien had mijn eerste tafel het wel helemaal wel niet begrepen en ik besteden er verder niet veel aandacht aan. sommige mensen waren echter heel fanatiek en probeerden met grootste gebaren hun gelijk te halen, wat erg grappig was om te zien. Uiteindelijk bleek elke tafel andere spelregels te hebben. wat ons moest laten zien dat de landen waar we naartoe gaan reizen dingen misschien anders doen en dat je dan niet moet proberen jouw manier van doen op te dringen. Vrijdag kwamen er leiders uit de lokale community langs om met ons een babbeltje te maken. Zaterdag moesten we gewoon op komen dagen om te oefenen. Maandag mocht ik met een kleine groep naar een jeugdgevangenis waar we met een kleine organisatie ‘keep the rythm alive’ een uurtje met de kinderen muziek mochten maken en ze mochten ons vragen stellen over onze thuislanden. De vragen waren erg gevarieerd zo vroegen ze of abortus legaal was, of we rechts of links reden, hoeveel talen ik sprak, of er in china een sneller netwerk was de 4s. Het was gek om hele kleine schattige jongetjes in groene gevangenispakjes rond zien te lopen met hun handen op een rug. Al zag je dat sommige kinderen daar niet helemaal 100% waren. Een kind had echt de engste staar ooit en een ander meisje haar armen zaten onder de sneden. Maar met de meeste kinderen zou ik zo een dag iets leuks gaan doen, en ik vond ze echt totaaal niet bedreigend.
Die week hebben we vooral geoefend want de director lynn morris kwam. Zij is een vrouw van 75 die superbowlshows in elkaar heeft gezet. Zij moest al onze outfits voor de show goedkeuren. Bij sommige zij ze dat mensen te dik waren om hun outfits te dragen. En ook de staff kreeg er behoorlijk van langs dat ze ons niet alles goed hadden geleerd. Die vrijdag ben ik met 2 meisjes gaan eten in het denver hard rock cafe omdat zaterdag mijn verjaardag was (heeel erg bedankt voor alle kaarten en felicitaties enz, ik schrijf zsm terug). Die zaterdag heeft me hostfamily me naar een bergdorpje breckenridge genomen waar ijssculpturen te zien waren. Ik had verwacht dat de bergdorpen hier heel lelijk zouden zijn en in het niet zouden vallen met de bergdorpjes in europa. Maar dit dorpje was echt heel schattig. Alle huisjes leken kleine kerstmishuisjes en de sfeer was heel gezellig. we gingen helaas, helaas, helaas niet skieen. De sneeuw zag er zo perfect uit en de zon scheen volop. Dus heb ik besloten ooit nog eens terug te gaan en daar te gaan skieen:D. Die middag gingen we in een lager gelegen dorpje in een beroemde pizza restaurant eten. De korst die ze daar maken is zo dik, dat je die met honing erop als toetje kan eten.
Die zondag zijn we naar de film geweest extremely loud&incredibly close (echt een aanrader). De laatste week hebben we als een gek gerepeteerd. Donderdagnacht was er een sneeuwstorm (25cm sneeuw) waardoor we vrijdag onze eerste show moesten aflassen en niet konden oefenen. Die vrijdag heb ik toen maar gebruikt om een chocolade-fambrozentaart te bakken. Zaterdag zijn we om 7 uur opgestaan, een keer de show nog helemaal doorgelopen. Toen 2 shows voor publiek gedaan, vervolgens gestriked (het hele podium gestript van speakters, lichten, verhogingen, alles). Alles reist namelijk met ons mee. Zondag hebben we 2 uur ingepakt. Vervolgens zijn we naar de iron lady gegaan. Wat goed was voor mijn historisch besef en waarin meryl streep en de makeup artist subliem waren. Die avond moesten we van hostfamily verhuizen want mijn hostfamily kon me zo vroeg niet brengen. Dus een nachtje op een bank doorgebracht. Vanochten gingen we met de cast naar de teafabriek (je weet wel die van sleepytime). En toen heb ik 3 uur in de starbucks ( tall latte, non-fat milk, no foam) gezeten in fort collins. En nu lig ik dus op mijn waterbedje.
Okeee deze blog schreef ik 2 dagen geleden, maar had nog geen internet om hem te posten. Update: onze hostmom is een cougar en melvin is haar cub (20 jaar jonger). Maar ze is echt ontzettend aardig en ze kookt lekker, veels te lekker! Ik zal maandag schrijven wat er deze week allemaal is gebeurd want dan zit ik in de bus naar new-mexico:D.

Posted by IvyvRA 20:41 Comments (0)

(Entries 1 - 1 of 1) Page [1]